Trwa pierwszy etap odbudowy lasu, czyli usuwanie drzew obumarłych w wyniku pożaru, zabezpieczanie terenu i przygotowanie powierzchni do regeneracji - naturalnej i wspomaganej odnowieniami z sadzenia.

Najważniejszym zadaniem na obecnym etapie jest usuwanie drzew, które obumarły po pożarze i mogą stwarzać zagrożenie dla ludzi oraz utrudniać dalsze prace. Do dziś z terenu pożarzyska pozyskano blisko 13 tys. m sześc. drewna.

Pożarzysko w Puszczy Solskiej nie jest traktowane jak typowa powierzchnia poklęskowa. W czerwcu leśnicy, naukowcy, przedstawiciele instytucji odpowiedzialnych za ochronę przyrody oraz organizacji pozarządowych wspólnie wypracowali zasady postępowania na tym obszarze. Nie przewidują one jednego rozwiązania dla całego pożarzyska - część terenów pozostanie naturalnym procesom, a tam, gdzie zniszczenia są największe, zaplanowano aktywną odbudowę lasu.

Pożary o takiej skali zdarzają się rzadko, dlatego wymiana doświadczeń jest bardzo ważna. Leśnicy z Nadleśnictwa Józefów odwiedzili wcześniej pożarzyska w Nadleśnictwie Myszyniec oraz w Rudach Raciborskich, aby zobaczyć, jak prowadzono tam odbudowę lasu po dużych pożarach.

Dziś to do Józefowa przyjeżdżają leśnicy i specjaliści z różnych miejsc w Polsce i Europie. W ostatnich dniach pożarzysko odwiedzili m.in. pracownicy Roztoczańskiego Parku Narodowego, leśnicy z Dyrekcji Lasów we Fryburgu oraz przedstawiciele Nadleśnictwa Sieniawa.

Cały czas prowadzone są też kontrole stanu lasu. Specjaliści z Zakładu Ochrony Lasu w Radomiu i Wydziału Ochrony Lasu DGLP oceniają sytuację na pożarzysku i w okolicznych drzewostanach.

O tym, jak będzie wyglądał ten las za kilkadziesiąt lat, zadecydują działania podejmowane już dziś - oparte na wiedzy, doświadczeniu i uważnej obserwacji przyrody.