Warsztat Terapii Zajęciowej w Biłgoraju został utworzony w 1999 roku przez Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom Niepełnosprawnym "Krok za krokiem" z Zamościa, przy wsparciu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych oraz Urzędu Miasta w Biłgoraju. Założycielami placówki byli Danuta Mazurek, Bogusław Ciosmak i Zenon Adaszek. Warsztat, który rozpoczął działalność 1 września 1999 roku, od początku oferuje zajęcia dla 45 dorosłych osób z różnymi rodzajami niepełnosprawności z terenu powiatu biłgorajskiego.

Placówka prowadzi szeroki zakres zajęć w dziewięciu pracowniach, takich jak: poligraficzna, stolarska, rękodzieła artystycznego, ceramiczna, pralnia, pracownia środowiskowo-przyrodnicza, animacji kulturalnej, wikliniarska, gospodarstwa domowego oraz plastyczna. Uczestnicy mogą korzystać z terapii przez pracę, rehabilitacji leczniczej, zawodowej i społecznej, a także terapii pedagogicznej, psychologicznej oraz opieki medycznej.

Warsztat jest miejscem, które nie tylko pomaga w rehabilitacji, ale również aktywizuje społecznie swoich podopiecznych. Organizuje wycieczki krajoznawcze, rajdy, kuligi, zawody sportowe, dyskoteki, przedstawienia teatralne oraz inne imprezy integracyjne. Działania te mają na celu ukazanie osób z niepełnosprawnościami jako pełnoprawnych członków społeczeństwa.

Jubileusz 25-lecia działalności Warsztatów Terapii Zajęciowej w Biłgoraju, z udziałem przedstawicieli władz państwowych i samorządowych, podopiecznych warsztatów, ich rodzi oraz pracowników, zorganizowano w piątek 25 października w Biłgorajskim Centrum Kultury.

Jak podkreślał kierownik WTZ Bogusław Ciosmak, 25 lat działalności placówki to czas pełen wyzwań i osiągnięć.

- To 25 lat historii, którą tworzyliśmy wspólnie - historii rozwoju, przełamywania barier i pokonywania własnych ograniczeń. Wracamy pamięcią do tego, co było, ale spoglądamy też w przyszłość z nadzieją na kolejne lata owocnej pracy - mówił Bogusław Ciosmak.

Podczas uroczystości nie zabrakło podziękowań i wzruszających wspomnień. Warsztat od 25 lat staje się nie tylko miejscem rehabilitacji, ale i przestrzenią, w której osoby z niepełnosprawnościami mogą rozwijać swoje pasje i umiejętności, a także budować relacje i poczucie przynależności do lokalnej społeczności.